Historia

Biblioteka Główna Akademii Wychowania Fizycznego powstała dzięki utworzeniu w 1919 r. przy Uniwersytecie Poznańskim Katedry Wychowania Fizycznego, przekształconej następnie w Studium Wychowania Fizycznego. W wyniku starań i kontaktów międzynarodowych kierownika Studium, prof. Eugeniusza Piaseckiego, Biblioteka licząca w 1939 r. 4 tys. woluminów, była w okresie międzywojennym najbogatszą polską biblioteką specjalistyczną z zakresu wychowania fizycznego.

Po drugiej wojnie światowej wznowiono prace nad ocalałym księgozbiorem. Biblioteka wzbogaciła się m.in. o prywatne zbiory prof. Piaseckiego, liczące ok. 1 tys. woluminów. W 1950 r. Studium przekształcono w Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego, przemianowaną w 1973 r. na Akademię Wychowania Fizycznego, co stanowiło podstawę do nowej organizacji biblioteki.

Księgozbiór, liczący obecnie przeszło 80 tys. woluminów (wraz z bibliotekami zakładowymi) zawiera pozycje związane z zagadnieniami szeroko pojętej kultury fizycznej, sportu, rehabilitacji i turystyki.

W 85 roku istnienia (2004 r.) Biblioteka przeniosła się do nowego obiektu o powierzchni przeszło 2000m², bardzo nowocześnie wyposażonego. W budynku zastosowano elektroniczny system dostępu do zbiorów w postaci tradydyjnej oraz do ponad 30 tys. licencjonowanych zbiorów elektronicznych, a dla użytkowników przygotowano 34 stanowiska komputerowe, bezprzewodowy dostęp do sieci oraz szkolenia bibliotecznego w formie e-learningu.

Piersza siedziba biblioteki w budynku Wydziału WF
Pierwsza siedziba biblioteki w budynku Katedry Higieny Szkolnej i Wychowania Fizycznego
Park Wilsona (1921)

Ostatnia aktualizacja ( 26.02.2014 )